วันนี้อยากเล่าเรื่องใกล้ตัวของหมาๆ ที่เลี้ยงไว้...รู้นะว่าคิดอะไรอยู่ ก่อนที่จะเปิดอ่าน เรื่องหมาจริงๆ แต่เป็นหมาที่เลี้ยงไว้ที่บ้าน มี2สายพันธุ์ อันดับแรก อายุมากแล้ว เป็นสาวพันธุ์พุดเดิ้ลทอย ชื่อแจ๋น เป็นสาวสีทองขนหยิกหยอง ตัวเล็ก เป็น สาวที่รู้ มารยาทมากๆเรียนรู้ได้เอง แบบไม่ต้องสอนรักมากเป็นขวัญใจของ บ้าน อีกหนึ่งหนุ่มหน้ามึนสุดๆ พ่อเจ้า แม่เจ้า รู้งี้ไม่เอามาเลี้ยงหรอกแรกก็เห็น อยู่วัดนึกว่าจะเรียบร้อยได้ฟัง พระเทศทุกวันคงซึมซับไว้บ้าง คิดผิดแต่ได้หลวมตัวรับมาแล้ว ก็ปล่อยเลยตามเลย อีกอย่าง เราก็อยากอินเทรนเลี้ยงหมาไทยด้วยแหละ วีรกรรมสุดๆชอบวิ่งไล่รถ เวลาที่ เห็นเจ้านายมอง ก็เข้าใจว่าอยากได้รับคำชม อีกอย่างที่เวลา เจ้านี้มันทำแล้วอยากฆ่ามันแต่ทำไม่ได้ เพราะว่ามันรู้ ก่อน มันหลบเวลาที่เราอารมณ์เสียพอเห็น อารมณ์ดีมันเข้ามา เราก็ใจอ่อน มีอยู่ครั้งที่เรา มีนัดครั้งสำคัญที่รอมานาน แต่งตัวสวยเชียวเรียกว่าเป็น พิเศษในวันนั้น ออกมาหารองเท้าเข้าชุดที่อุสาห์เตรียมไว้โน้นเจ้าหน้ามึนมันกำลังคาบไป เราทั้งเรียกทั้งไล่ตามมันเฉย แถมมันคงคิดว่าเราเล่นกะมันวิ่งหลบซ้ายขวาสมเพชตัวเองจังเลย แต่งตัวสวยวิ่งไล่หมาแย่งรองเท้าดูไม่จืด อะไรไม่สำคัญเท่า กับขนาดที่เราวิ่งไล่หมา ตัวนัดพิเศษดันมารับที่บ้านเร็วกว่าปกติ แล้วมาเห็น เราในสภาพวิ่งไล่หมาหมดกันเลย นัดฉันดัชนีหุ้นตกติดดิน แถมตัวนัดพิเศษ ยังมานั่งหัวเราะฉันอีก อยากบอกว่าใครคิดจะเลี้ยงหมาไม่ว่า พันธุ์อะไร กรุณาอย่า เอาหมาหน้ามึนมาเลี้ยง นะคะลักษณะหมาหน้ามึน หน้าเล็กๆ ขนเกรียนๆตามตัวเป็นกล้ามเนื้อทั้งหมดหูตั้งๆ ตาเจ้าเล่ห์ ชอบทำตัวเชื่องน่ารักกับคนแปลกหน้า สังเกตุดูนะคะใครมีหมาลักษณะนี้ ต้องทำใจไว้บ้าง......