มอหินขาว... ประติมากรรมธรรมชาติ ผ่านกาลเวลา
     เสาหินขนาดใหญ่ทั้ง 5 ที่อยู่ตรงหน้าพวกเรา ดูแปลกตาและชวนพิศวง หากแต่วิชาธรณีวิทยา ซึ่งเจ้าหน้าที่กรมทรัพยากรธรณี ได้เข้ามาสำรวจ ก็ทำหน้าที่เฉลยคำตอบ ถึงที่มาที่ไปพอสังเขปว่า

 

ทัวร์ต่างประเทศ ทัวร์ฮ่องกง ทัวร์ยุโรป ทัวร์ราคาถูก
   “ประมาณ 175 – 195 ล้านปีที่ผ่านมา พื้นที่บริเวณมอหินขาวมีการสะสมตัวของ ตะกอนทรายแป้งและดินเหนียว จากทางน้ำที่โค้งตวัดไปมา รวมถึงหนองบึงที่อยู่โดยรอบ เมื่อสภาพแวดล้อมเปลี่ยนแปลง ตะกอนที่สะสมตัวได้เปลี่ยนเป็นทราย บวกกับทางเดินของแม่น้ำมาประสานสายรวมกัน ท่ามกลางสภาวะอากาศแบบแห้งแล้งกึ่งร้อนชื้น ตะกอนใหม่เข้ามาทับถมลงบนตะกอนทรายแป้งและดินเหนียวที่เกิดก่อน จากนั้นจึงเกิดการแข็งตัวกลายเป็นหิน 

ทัวร์ต่างประเทศ ทัวร์ฮ่องกง ทัวร์ยุโรป ทัวร์ราคาถูก
    ต่อมาเกิดการ เคลื่อนไหวของเปลือกโลก ด้วยแรงบีบด้านข้างทำให้มีการคดโค้ง แตกหัก บวกกับการกัดเซาะจากธรรมชาติทั้งสายน้ำและกระแสลม จึงเกิดการผุพังทั้งในแนวตั้งและแนวนอน เรื่อยๆ มา ทำให้เกิดลักษณะเสาหินและแท่งหินอย่างที่เห็นในปัจจุบัน”

    

     ลักษณะภูมิประเทศที่เรียกว่า “มอ” (ภาษาถิ่นที่ใช้เรียกเนิน หรือเนินเขา ซึ่งไม่สูงมากนัก) สภาพ แวดล้อมที่เคยเป็นป่าดงพงหญ้า ชาวบ้านได้เข้ามาแผ้วถางเพื่อทำไร่มันสำปะหลัง แต่ก็มิได้สนใจกับหินรูปร่างแปลกตาที่พบอยู่ทั่วบริเวณนี้นัก จนมาสังเกตว่า หลังฝนตกทุกครั้ง ก้อนหินจะมีแสงสะท้อนเป็นสีขาวมองเห็นแต่ไกล รวมไปถึงในทุกคืนวันพระข้างขึ้น ก็จะมีแสงสะท้อนสีขาวให้มองเห็นเช่นเดียวกัน ชาวบ้านย่านนั้นจึงเรียกกันว่า “มอหินขาว”




    ชื่อ มอหินขาว ได้รับการบอกต่อ จนเริ่มมีคนแวะเวียนเข้ามาดูมอหินขาวอยู่เป็นระยะๆ ผู้นำชุมชนจึงได้ทำการสำรวจพื้นที่ แล้วเสนอเรื่องไปยังหน่วยราชการที่เกี่ยวข้อง ในปี พ.ศ.2545 กรมทรัพยากรธรณี ได้มาสำรวจ เรื่องราวของมอหินขาวจึงถูกไขความกระจ่าง และมีการพัฒนาเพื่อเป็นแหล่งท่องเที่ยว จนถือเป็นหนึ่งสิ่งมหัศจรรย์ของเมืองไทย และหนึ่งในโครงการ 12 เดือน 7 ดาว 9 ตะวัน ของการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่เว็บไซต์ :  www.1279thailand.com )

    มอหินขาวอยู่ในเขตบ้านวังคำแคน ต.ท่าหินโงม อ.เมือง ปัจจุบันเป็นพื้นที่ส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาติภูแลนคา พื้นที่ย่านนี้มีกลุ่มหินกระจายอยู่หลายกลุ่ม หินกลุ่มแรกซึ่งถือว่าเป็นเครื่องหมายการค้า และที่มาของชื่อ มอหินขาว คือ “เสาหิน 5 ต้น” ลักษณะเป็นแท่งหินขนาดใหญ่ แต่ละแท่งมีความกว้างประมาณ 4 – 5 เมตร สูงประมาณ 15 – 20 เมตร ตั้งเรียงกัน ชาว บ้านวังคำแคนเล่าว่า เมื่อก่อนบริเวณนี้เป็นสำนักสงฆ์ ในช่วงวันเพ็ญ มักเกิดปรากฎการณ์แปลกๆ คือ จะมีลูกไฟสีขาวขนาดใหญ่ ลอยพุ่งออกจากหินด้านทางทิศเหนือไปทางทิศใต้ให้เห็นอยู่บ่อยๆ เป็นเรื่องที่ต่างเล่าขานต่อกันมาจนถึงปัจจุบัน แต่ถ้าว่ากันตามหลักวิชาการ สีขาวที่สะท้อนออกมาจากหิน เกิดจากเกล็ดแก้วที่มีอยู่ในเนื้อหินทราย เมื่อต้องแสงจันทร์หรือแสงตะวัน ก็จะทอประกายระยิบระยับออกมาให้เห็น มอหินขาวซึ่งมีขนาดใหญ่ จึงทำให้ปริมาณเกล็ดแก้วมีมาก การสะท้อนแสงจึงมีมากเช่นกัน  

 
   ถัดมาไม่ไกลจากเสาหิน 5 ต้น เป็นที่ตั้งของหน่วยพิทักษ์ฯ มอหินขาว ซึ่งเป็นสถานที่กางเต็นท์ สำหรับผู้ที่ต้องการมานอนนับดาวยามค่ำคืน จากหน่วยพิทักษ์ฯ เราสามารถเดินทางต่อไปยังกลุ่มหินต่างๆ คือ สวนหินล้านปี,, หมู่หินเจดีย์ หินโขลงช้าง, ลานหินต้นไทร แต่ละที่จะมีหินรูปทรงแปลกตา ให้ได้จินตนาการกันไประหว่างเที่ยวชม ว่ามีรูปร่างเหมือนอะไรกันบ้าง ทั้งยังสามารถมองเห็นอ่างเก็บน้ำลำปะทาวอยู่ไกลลิบๆ เป็นทิวทัศน์ที่งดงามไม่แพ้ที่ไหน 

    จุดที่อยู่ปลายทางคือ จุดชมวิวผาหัวนาค  เป็นจุดชมวิวและชมพระอาทิตย์ตกดินที่สวยงาม ห่างจากหน่วยฯ ไปราว  2.5 กิโลเมตร สูงจากน้ำทะเลประมาณ 1,008 เมตร เกิดจากการสังเกตของชาวบ้านด้านล่างที่มองขึ้นมา เห็นเป็นรูปร่างคล้ายหัวพญานาค 5 หัว ที่ด้านล่างยังพบถ้ำที่ชาวบ้านเรียกว่า ถ้ำพญานาค ซึ่งเกิดจากความเชื่อของชาวอีสานด้วย

    มอหินขาวมีลานสำหรับกาง เต็นท์ พร้อมห้องน้ำไว้บริการ ส่วนเรื่องอาหารต้องเตรียมไปเอง ติดต่อได้ที่ อุทยานแห่งชาติภูแลนคา โทร. 0 4481 0902 – 3  หรือต้องการนอนโฮมสเตย์ที่บ้านวังคำแคน ติดต่อได้ที่ ผู้ใหญ่เจริญ เจสันเทียะ โทร. 08 7960 1853 (ราคา 300 บาท/คน/คืน พร้อมอาหาร) ทั้งยังมีบริการรถกระบะจากหมู่บ้านขึ้นไปมอหินขาวในช่วงหน้าฝน ซึ่งไม่สะดวกสำหรับรถขับเคลื่อนปกติไม่ใช่แบบขับเคลื่อน 4 ล้อ (ราคาประมาณ 500 บาท) ส่วนฤดูอื่นไม่มีปัญหาทั้งรถตู้รถเก๋ง 

 

   บ้านวังคำแคนมีรถสองแถวประจำทางจากตัวเมืองถึงหมู่บ้าน วันละ 1 เที่ยว รถออกจากตัวเมืองเวลา 13.30 น. หรือจะเหมารถจากตัวเมืองก็ได้ ราคาประมาณ 500 บาท (สิงหาคม 2552- ตัวเลขค่าใช้จ่ายเรื่องพาหนะ อาจเปลี่ยนแปลงตามราคาน้ำมัน) 


การเดินทาง
    จากตัวจังหวัด ใช้เส้นทางหลวงหมายเลข 2051 ถนนสายชัยภูมิ – ตาดโตน ระยะทางประมาณ 18 กิโลเมตร เลี้ยวซ้ายก่อนถึงด่านของอุทยานแห่งชาติตาดโตน ตามถนนตาดโตน – ท่าหินโงม ไปอีก 12 กิโลเมตร แยกซ้ายตามถนนแจ้งเจริญ – โสกเชือก ราว 5.5 กิโลเมตร มีถนนลูกรังช่วงปลายทางประมาณ 1.5 กิโลเมตร ก็จะถึงบ้านวังคำแคน จากนั้นเลี้ยวขวา ซึ่งเป็นทางลูกรังที่ชาวบ้านที่นี่ใช้เป็นเส้นทางสำหรับขนพืชไร่ ไปต่ออีกประมาณ 3.8 กิโลเมตร รวมระยะทาง 40 กิโลเมตรโดยประมาณ
โปรดติดตามตอนต่อไป...