บ้านอยู่ต่างจังหวัดค่ะ ช่วง ฤดูร้อนมักจะมี พายุ ฤดูร้อน ประกอบฉากเพิ่มความรุนแรงด้วยเสมอ ที่บ้าน ปลูกไม้ผลไว้เยอะมากตาม ประสาชาวบ้านที่ชอบมีไม้ผลทั้งยืนต้นและล้มลุกไว้ กินในครัวเรือน ก้เราคน ชนบท ขนาดแท้ บ้านเราอยู่กลางสวน มีต้นมะม่วงต้นหนึ่งใหญ่มากๆ ให้ผลได้เก็บกินตั้งแต่สมัยเป็นเด็ก แก้ผ้าวิ่งเล่น จนโตเป็นสาว ใส่ผ้าเดินหนีบ(ผ้าถุงไม่เคยใส่ หัดใส่กลัวหลุด) เราเป้นคนที่ไม่กลัวอะไรเพราะว่าถูกเลี้ยงมากล้าในสิ่งที่ควร ช่วงปิดเทอมกลับบ้าน วันนั้นทั้งลม ทั้งฝน กำลัง ตั้งแถวเข้า เขตที่อยู่อาศัย กินข้าวแต่วัน เลยมีเวลานั่งเล่น ดูลมฝน กับน้องมองออกไปริมหน้าต่าง ดูต้นมะม่วงมันไกว่ ต้านลม และเชียร์ว่าจะมีมะม่วง ล่วงหล่นมากน้อยแค่ใหน ทุกครั้งที่มะม่วงหล่น เราก็ เฮกันที่ เพราะว่า เรานับกันว่าใครจะได้มากกว่ากัน คือสลับกันเก็บในตอนเช้า เรานั่งนับกันจนฟ้าสลัวมืดนิดๆ สักครู่น้องสาวเงียบไป และเรียกให้เราดูบนต้นมะม่วงเวลาที่ลมพดโยกที่ เพราะว่าจะเห็น มี ผู้หญิงผมยาวนั่งบนกิ่งมะม่วงใหญ่ ที่เราเคยปีนไปนั่งกินมะม่วงกัน นานก็หันหน้ามาทางเราที่เหมือนเธอจะรู้ว่ามีคนจ้องมองเธอ หน้าเธอออกเหลืองนวล แต่เธอไม่ยิ้มไม่หน้าบึ้ง นิ่งเฉยสักเดี๋ยวก็หันหนีไป ทั้งเรากับน้องนั่งดูตั้งนานเธอก็ ยังคงอยู่เช่นเดิมเราทั้งครู้ทำได้แค่ ถอยออกจากริมหน้าต่างเลิกนับมะม่วงหล่น เรียกว่า แล้วแต่มันจะหล่นไม่หล่นแล้ว เราค่อยๆคลนแบบหมดเรียวแรง ออกไปหา พ่อแก่ เล่าให้ พ่อแก่ฟัง แถมดึง พ่อแก่มาดูด้วย พ่อแก่ คงรำคาญเลยตามมาดู เราจัดท่ามห้ พ่อแก่ดู ที่รอยแตกใกล้หน้าต่าง เพราะว่ากลัวเธอหนีไปก่อน ทั้งๆที่เธอก็ยังอยู่ที่เดิม อ่ะนะ พ่อแก่ก้ดูตามที่หลานสาวที่น่ารักบอกทุกอย่าง สักครู้ พ่อแก่ หันกลับมา หน้าตาเคร่งเครียด ทุบหัวเราทั้งคู่คนละโป๊ก จับหัวเราไปดูใหม่ แหะๆ ขอโทษอย่างแรง ที่เห็น เป้นผู้หญิงนั่ง มันเป็น กิ่งมะม่วงที่หักห้อยลงมา ผมยาวๆ คือใบมะม่วงที่ตกลู่ตามกิ่ง ส่วนหน้าเหลืองนวลๆ  ก้ แค่ ลูกมะม่วงสุก ที่อุสาห์ห้อยตามเขามาในระดับพอดี๊พอดีใบหน้า ตามจินตนาการ  วันนั้น เราสงสาร พ่อแก่ ทุกที่เลยที่นึกถึงท่าคลานตามหลานมาดูกิ่งมะม่วงหัก.................หนูขอโทษนะคะ พ่อแก่555555555