เรื่อง ย่อ อิเหนาครับ

  โพสเมื่อ 2009-10-06 02:25:22 โดย nlkzaaba

 ต้องขอบคุณเพื่อนๆของผมด้วยนะครับ เพราะว่างานอันนี้ผมก็ขอเพื่อนๆมาอีกทีหนึ่งครับ

เรื่องอิเหนา   ตอนศึกกะหมังกุหนิง

ชื่อและประวัติผู้แต่ง

                ผู้แต่ง  พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย   ประวัติทรงมีพระนามเดิมว่า  ฉิม  ทรงพระราชสมภพเมื่อ  พ.ศ. ๒๓๑๐ ทรงเป็นพระราชโอรสของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก  ทรงศึกษาเล่าเรียนกับสมเด็จพระวันรัต (อยู่) ทรงมีความรู้ด้านภาษาไทยเป็นอย่างดี  ทรงสนพระทัยด้านกวีและทรงโปรดปรานซอสามสาย  เสด็จสวรรคตเมื่อ พ.ศ. ๒๓๖๗  พระชนมายุได้ ๕ พรรษา

ลักษณะการประพันธ์

                กลอนบทละคร

ชื่อและลักษณะนิสัยตัวละคร

  • - ท้าวกุเรปัน

มีนิสัย   มีความเด็จขาด  ยื่นคำขาดกับอิเหนาว่า  ถ้าไม่ยกทัพไปช่วยเมืองดาหาก็จะตัดขาดจากความเป็นพ่อลูกกัน  ดังที่ว่า

"บัดนี้ศึกประชิดติดดาหา                               กิจจาลือแจ้งทุกแห่งหน

                เสืองานการวิวารห์จลาจล                                       ต่างคนต่างข้องหมองใจ

                การสงครามครั้งนี้มิไปช่วย                                     ยังเห็นชอบด้วยหรือไฉน

                จะตัดวงศ์ตัดญาติให้ขาดไป                                    ก็ตามแต่น้ำใจจะเห็นดี"

  • - ท้าวดาหา

มีนิสัย  มีความรอบคอบในการศึก  เป็นคนใจน้อย  ชอบพูดประชดประชัน  ดังเช่น

                                                "อนึ่งจะคอยท่าม้าให้                             ที่ให้ไปแจ้งเหตุพระเชษฐา

                                กับสองศรีราชอนุชา                                                ยังจะมาช่วยหรือประการใด

                                แม้นจะเคืองขัดตัดรอน                                          ทั้งสามพระนครหาช่วยไม่

                                แต่ผู้เดียวจะเคี่ยวสงครามไป                                  จะยากเย็นเป็นกระไรก็ตามที"

  • - อิเหนา

มีนิสัย  รักนางจินตะหรามาก  และไม่อยากจากนางไปช่วยศึกดาหา  แต่ก็จำใจไปด้วยขัดพระบิดาไม่ได้  อิเหนาอาลัยอาวรณ์ถึงนางจินตะหรามาก  และเป็นผู้ที่มีความสามารถในการรบ  เชี่ยวชาญกริช  ดังเช่น

                                                                "เมื่อนั้น                                                  พระสุริย์วงศ์เทวากล้าแข็ง

                                                กลับกระบี่ให้ท่าเปลี่ยนแปลง                                 ต่อแย้งย่างเท้าเข้าชิด

                                                แทงต้องระตูแล้วฟันซ้ำ                                           ไม่บอกซ้ำผิวหนังแต่สักหนิด

                                                ต่างทรงศักดิ์ดาวราฤทธิ์                                           เลี้ยวไล่ตามติดต้านทาน"

  • - กะหรัดตะปาตี

ท้าวกุเรปันมอบหมายให้กะหรัดตะปาตี  ยกทัพไปสมทบกับทัพอิเหนา  เมื่อยกไปช่วยเมืองดาหาดังที่ว่า

                                        "เมื่อนั้น                                                  องศ์ท้าวกุเรปันเป็นใหญ่

                        ครั้นดะหมังเสนาทูลลาไป                                      พระตรึกไตรในคดีด้วยปรีชา

                        แล้วตรัสแก่กะหรัดตะปาตรี                                    อันสงครามคางนี้เห็นหนักหนา

                        จะเปลี่ยวเปล่าเศร้าใจอนุชา                                    ไม่มีที่จะปรึกษาหารือใคร

                        เจ้าจงยกพลขันธ์ไปบรรจบ                                    สมทบทัพอิเหนาให้จงได้

                        ชวนกันยกรีบเร็วไป                                                อย่าหันให้ปัจจามิตรติดพารา"

  • - สุหรานากง

ท้าวสิงหัดส่าหรี  ให้สุหรานากงยกทัพไปช่วยท้าวดาหา  สุหรานากงยินดีออกรบได้ทูลท้าวดาหาว่า

                                                "เมื่อนั้น                                                  สุหรานากงใจหาญ

                                ก้มเกล้าสนองพามาน                                             อันการสงครามครั้งนี้

                                จะขอเอาเมืองขึ้นบรรดามา                                    กับโยธาสิงหัดส่าหรี

                                ยกออกโรมรันประจัญตี                                          ดูทีฝีเมือปัจจามิตร

                                ถ้าเห็นศึกย่นเย่อทั้วกำลัง                                        จะโหมหักมิให้ตั้งต่อติด

จะอาสากว่าจะสิ้นสุดฤทธ์                                      ชีวิตอยู่ใต้บาทบงสุ์"

  • - ท้าวหมันหยา

ท้าวหมันหยาได้รับสารจากท้าวกุเรปัน  ทำให้ท้าวหมันหยาร้อนใจ  จึงได้บอกแก่อิเหนาให้รีบยกทัพไปช่วยเมืองดาหา

  • - จินตะหรา

จินตะหรา  ไม่อยากให้อิเหนาจากไปเพราะเกรงว่า  อิเหนาจากไปจะไม่กลับมา  แต่เมื่อเห็นสารของท้าวกุเรปันก็ต้องจำใจให้อิเหนาจากไป  จินตะหราได้คร่ำครวญตัดพ้อต่อว่าต่างๆ

  • - ท้าวกระหมังกุหนิง

มีนิสัย  รักลูกมากตามใจลูกทุกอย่าง  รักศักดิ์ศรีของตนเอง  รักษาวาจาของตนเอง  มีความสามารถในการรบ  ดังเช่น

                                                "เมื่อนั้น                                                  ท้าวกะหมังกุหนิงเรืองศรี

                                จึงถอดโกลนโจนจากพาชี                                      ภูมีไม่ยั้งรั้งรา

                                ทรงกระบี่รำเรียงเคียงร่าย                                       ประปรายปลายกระบี่แล้วให้ท่า

                                กระหยับหันยันหลังออกมา                                   แล้วกลับหน้าจ้วงโจมเข้าฟันแทง"

  • - วิหยาสะกำ

มีรูปร่างหน้าตางดงาม  ดังที่อิเหนากล่าวถึงว่า

                                                "มาเห็นศพทอดทิ้งกลิ้งอยู่                      พระพินิจพิศดูแล้วใจหาย

                                หนุ่มน้อยโสภาน่าเสียดาย                                     ควรจะนับว่าเป็นชายโฉมยง

                                ทนต์แดงดังแสงทับทิม                                           เพริศพริ้มเพรารับกับขนง

                                เกศาปลายงอนงามทรง                                           เอวองค์สารพัดไม่ขัดตา"

  • - ท้าวปาหยังและท้าวปะหมัง

มีนิสัย  เป็นผู้ที่มีเหตุผลได้ทักท้วง

  • - สังคามาระตา

อิเหนารักเหมือนน้อง  ครั้งนี้สังคามาระตาได้ติดตามอิเหนาไปช่วยศึกเมืองดาหาด้วย  และอาสาเข้าต่อสู้กับวิหยาสะกำ

ข้อคิดคติธรรมที่ได้จากเรื่อง

๑.  สงครามนำมาซึ่งความหายนะ

๒.  การตามใจลูกในทางที่ไม่ถูกทำให้ประสบภัยพิบัติที่ถึงแก่ชีวิต

๓.  การสู้กันต้องมีความสามารถในการบและมีไหวพริบชั้นเฃิง

ประโยชน์และคุณค่าทีได้รับจากเรื่อง

๑.  ได้ความสนุกสนานเพลิดเพลิน

๒.  ได้รับความรู้เกี่ยวกับบทละคร  และความรู้เกี่ยวกับวรรณคดีมรดกของไทย

๓.  ได้คติข้อคิดต่างๆ

คำศัพท์  คำที่อ่านยากเขียนยาก

๑.  กระยาหงัน                                        แปลว่า                                     วิมาน , สวรรค์ชั้นฟ้า

๒.  กรีธา                                                     "                                          เคลื่อน , ยก

๓.  กะระตา                                                 "                                          ขับม้าให้วิ่ง

๔.  กั้นหยัน                                                "                                          มีดปลายแหลม มีคม ๒ ข้างเป็นอาวุธสำหรับเหน็บ

๕.  กิดาหยัน                                               "                                          มหาดเล็ก

๖.  กุณฑล                                                   "                                          ตุ้มหู

๗.  กุหงุน                                                   "                                          เขาสูง

๘.  เกาทัณฑ์                                               "                                          ธนู

๙.  ขัณฑ์                                                     "                                          ภาค , ตอน , ทอน , ส่วน

๑๐.คชา                                                       "                                          ช้าง

๑๑.คณนา                                                   "                                          นับ

๑๒.จาบัลย์                                                 "                                          สะอึกสะอื้น

๑๓.ชลนา                                                    "                                          น้ำตก

๑๔.นฤมล                                                   "                                          นาง , ไม่มีมลทิน

๑๕.บุหรง                                                   "                                          นกยูง

๑๖.ปาเตะ                                                   "                                          ตำแหน่งขุนนาง

๑๗.มุรธา                                                    "                                          หัว , ยอด

๑๘.ระตู                                                     "                                           เจ้าเมืองน้อย

๑๙.อาวรณ์                                                  "                                          ห่วงใย , คิดถึงกังวล

๒๐.อาสัญ                                                   "                                          ตาย

เรื่องย่อ

ท้าวกะหมังกุหนิงกับประไหมสุหรีมีโอรสชื่อ  วิหยาสะกำ  ในคราวที่วิหยาสะกำออกประพาสป่า  องค์ปะตาระกาหลาได้แปลงร่างเป็นกวางทองเพื่อล่อวิหยาสะกำมายังต้นไทรที่พระองค์ซ่อนรูปวาดบุษบาไว้  เมื่อวิหยาสะกำเห็นรูปวาดของบุษบาก็หลงรักนางจนคลั่ง   ท้าวกะหมังกุหนิงสืบทราบว่านางคือบุษบา  ธิดาท้าวดาหาที่ตอนนี้เป็นคู่หมั้นของจรกาแล้ว   แต่ด้วยความรักและสงสารลูกจึงส่งทูตไปสู่ขอบุษบาให้วิหยาสะกำแต่เมื่อท้าวดาหาปฏิเสธท้าวกะหมังกุหนิงจึงสั่งยกทัพมาเมืองดาหาเพื่อจะชิงตัวบุษบา

ท้าวดาหาส่งพระราชสาส์นไปขอความช่วยเหลือจากท้าวกุเรปัน (พี่ชาย)  ท้าวกาหลังและท้าวสิงหัดส่าหรี (น้องชาย)  และจรกาให้ยกทัพมาช่วยกันรบป้องกันเมืองดาหา

เมื่อท้าวกุเรปันได้รับข่าวแล้วจึงให้ทหารนำจดหมายไปให้อิเหนาที่อยู่เมืองหมันหยา(เมืองจินตหรา) อิเหนาไม่อยากไปแต่กลัวพ่อโกรธเลยต้องไป  ในที่สุดอิเหนาก็ยกทัพมากับกะหรัดตะปาตี (พี่ชายคนละแม่)  ทำให้ท้าวดาหาดีใจมากเพราะเชื่อมั่นว่าอิเหนาต้องรบชนะแต่ด้วยความที่อิเหนาเคยทำให้ท้าวดาหาโกรธเรื่องปฏิเสธการแต่งงานกับบุษบาจนทำให้เกิดเรื่องขึ้นมาอิเหนาจึงตัดสินใจสู้รบให้ชนะก่อนแล้วค่อยเข้าไปเฝ้าท้าวดาหา

ในที่สุดเมื่อท้าวกะหมังกุหนิงยกทัพมาใกล้ดาหาทำให้เกิดการต่อสู้กับกองทัพของอิเหนา  ในที่สุดสังคามาระตาก็เป็นผู้ฆ่าวิหยาสะกำ  ส่วนอิเหนาเป็นผู้ฆ่าท้าวกะหมังกุหนิงตายในสนามรบด้วยกริชเทวา

หลังจากนั้นท้าวปาหยันกับท้าวประหมัน (พี่กับน้องของท้าวกะหมังกุหนิง)   ก็ยอมอ่อนน้อมต่ออิเหนา   อิเหนาจึงอนุญาตให้ระตูนำพระศพของทั้งสองกลับไปทำพิธีตามพระราชประเพณี

บทความอื่นในหมวดนี้



กรุณาเข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความเห็นในชื่อของคุณ
 
สมาชิก     รหัสผ่าน   

ความเห็น

 


 


ชอบกด like นะค่ะ thank for love

#9 โดย wan
เมื่อ 2013-08-15 08:49:54

yfku8gt

#8 โดย wan
เมื่อ 2013-08-15 08:48:14

Thank, for you

#7 โดย Joppy
เมื่อ 2012-12-09 10:21:30

ก็ดี

#6 โดย พรรณราย แสงแพง
เมื่อ 2012-11-16 20:35:29

ก้อดีค่ะ

#3 โดย อิอิ
เมื่อ 2010-08-06 21:16:45

ขอบคุณคับผม

#2 โดย ^^
เมื่อ 2010-07-10 18:56:31

ขอบคุณค่า

#1 โดย คนสวย
เมื่อ 2010-04-17 11:46:46