วันนี้เป็นวันพระแล้วพอดีวันนี้เป็นวันหยุดอ่านหนังสือสอบของฉันจึงมีโอกาสได้ไปทำบุญตอนเด็กฉันมีโอกาสได้ไปทำบุญบ่อยมากแต่หลังๆมานี้ไม่ค่อยได้ไปเลยแล้ววันนี้ก็ยังเหมือนเดิมย้อนไปเมื่อตอนฉันเด็กๆฉันจะถุกปลุกให้ตือนนอนตอนเช้าเพื่อไปทำบุญกับป้าพอไปถึงวัดป้าก็จะพาฉันไปใส่ข้าวพระพุทธป้าจะเป็นคนตักใส่ฉันจำได้ว่าป้าจะคอยบอกว่าเอามือจับแขนป้าไว่ตอนนั้นฉันไม่รู้หรอกว่าทำไมแต่ก็ทำตามที่ป้าบอกนะพอตักเสร็จป้าก็จะไปนั่งล้อมวงกินข้าวกับพวกเพื่อนๆของป้าแล้วก็จะพูดคุยกันเรื่องต่างๆเพราะยังเหลือเวลาอีกเป็นเพราะเราจะไปกันแต่เช้าซึ่งยังไม่ค่อยมีคนพอทานข้าวเสร็จก็เกือบจวนถึงเวลาพระสวดพอดี จะมีช่วงหนึ่งที่ต้องกรวดน้ำอุทิศส่วนกุศลป้าก็จะเอาน้ำที่เตรียมไว่ในปิ่นโตออกมาวางพอพระเริ่มสวดป้าก็บอกให้ฉันเอานิ้วแตะที่ปากปิ่นโตแล้วก็อุทิศสวนกุศลหลังจากพระสวดเสร็จแล้วคนที่ยังไม่ได้ทานข้าวก็จะนั่งล้อมวงทานข้าวกันส่วนอาหารก็เป็นอาหารที่ชาวบ้านเอามาทำบุญกันนั่นแหละเพราะอาหารจะเยอะมากพระก็ฉันท์ไม่หมดอยู่แล้วนั่นคือความทรงจำครั้งก่อนของฉันวันนี้เช่นเดียวกันฉันถูกปลุกให้ตื่นแต่เช้าด้วยเสียงเรียกของป้าแต่สิ่งที่เเตกต่างและเริ่มเปลี่ยนไปคือผู้คนที่เคยมาทำบุญกันมากมายบัดนี้เริ่มลดน้อยลงฉันคิดว่ามันน่าใจหายที่เดี๋ยวนี้คนไม่ค่อยนิยมเข้าวัดกันแต่สิ่งหนึ่งที่ยังไม่เปลี่ยนคือพวกป้าๆของฉันก็ยังอยู่ที่เดิมตรงนั้นไม่เคยไม่มาสักครั้งฉันยังแอบดีใจที่ฉันโชคดีที่มีป้าที่น่ารักคอยปลูกฝังฉันเรื่องการเข้าวัดตั้งแต่เด็กๆ ทุกครั้งที่ฉันมาทำบุญสิ่งที่ฉันได้กลับไปคือความสุข สุขที่ได้โดยไม่ต้องดิ้นรนแสวงหาเป็นความสุขทางใจเล็กๆฉันอยากให้ทุกคนได้สัมผัสมันอย่างที่ฉันได้สัมผัสมันแล้ว